W złotej klatce
Wiem, że tak bardzo, bardzo mnie kochasz
Lecz nie zabieraj mojej wolności!
Nie chcę być więźniem w klatce ze złota
I nie chcę zawieść Twojej miłości!
Chcę mieć przyjaciół, bywać wśród ludzi
I opowiadać wszystkim o Tobie!
O tym, że Ciebie kocham nad życie!
Zamknięty w klatce tego nie zrobię...
Pozwól oddychać, cieszyć się słońcem
Nie rób wyrzutów, kiedy się śmieję
Że nie do Ciebie... Najdroższa moja!
Co z Twym gołębim sercem się dzieje?
Katem się stałaś, nie przyjacielem!
Co dzień absurdy wymyślasz nowe
Czy Ty nie widzisz, że ja Cię kocham?
Czy musisz ranić zawistnym słowem?
Zamiast uśmiechu na Twojej twarzy
Wciąż widzę grymas okrutnej złości
Karcisz mnie ciągle i wypominasz
Jadem zatruwasz ziarno miłości...
Pamiętasz? Kiedyś było cudownie...
Było nam z sobą dobrze jak w niebie!
Słowami, które ranią tak bardzo
Sprawisz, że zechcę uciec od Ciebie...
Poprzedni Spis treści Następny
|
|
|
|
|
