Moja wiara i nadzieja
Cóż warte bez miłości wszystkie skarby świata?
Skąd bez niej czerpać siłę by się z losem mierzyć?
Serce pragnie uczucia jak płuca powietrza
I w to, że kiedyś przyjdzie zawsze będę wierzyć!
W głuchej nocy poświacie wypatruję oczy
By ujrzeć jej oblicze nim dogasną świece
A gdy ciemność kosmata zapanuje wokół
Jasny płomień nadziei w moim sercu wzniecę
Chociaż czas bezlitosny spogląda mi w oczy
I pochyla nade mną swoją głowę siwą
Wciąż jeszcze bardzo ufam i wciąż jeszcze wierzę
Że warto wiernie czekać na miłość prawdziwą
Będę czekać w nadziei wierząc w to niezłomnie
Że kiedyś mego losu odwróci się karta
I spotkam swoje szczęście, spotkam swoją miłość
I poświęcę jej życie, bo jest tego warta!
Poprzedni Spis treści Następny
|
|
|
|
|
