Za moim oknem
Za moim oknem świat ogromny
Przechodniów tłumem roztańczony
Spieszy się nie wiadomo dokąd
Jakby zupełnie był szalony!
Nikt nie dostrzega, że obłoki
Ponad głowami takie piękne!
Nie widzi też jak barwny motyl
Nad kwiatem róży tańczy z wdziękiem
Nikogo nie obchodzi trawa
I księżyc co nad głową świeci!
Nikt nie dostrzega starych ludzi
I ślepej wiary w oczach dzieci
Czym świat się karmi w swoim biegu?
Dokąd podąża w ślepym pędzie?
Zdumiony patrzę z mego okna
I myślę sobie: Co to będzie?
Kto jutro zginie gdzieś na wojnie?
Kto umrze z głodu na ulicy?
Kogo okradną, kogo zdradzą?
O co się wzburzą robotnicy?
A gdzieś wysoko słońce świeci
Skowronek ponad polem lata...
Z wstrętem zamykam moje okno...
Nie chcę oglądać tego świata!
Poprzedni Spis treści Następny
|
|
|
|
|